Onze buitengewone Spanjaarden, leven met 6 rescue honden

Na een zeer woelige nacht, we hebben geen oog dichtgedaan, kunnen we aan het tweede stuk van onze reis beginnen. Uitgeslapen en uitgerust is iets anders, maar het aantal km's is minder en uiteindelijk rijden we naar wat binnenkort onze thuis wordt, dat verzacht toch voor een deel het mindere kantje. Onderweg en ook in de direct omgeving van ons hotel is alles zwartgeblakerd. de vuurhaarden hebben lelijk huis gehouden en het mag een wonder heten dat er niet meer schade is aan de omliggende gebouwen. We zijn al vroeg uit bed en besluiten ons ontbijt elders te nuttigen. Het is zelfs nu om 07.00 hr al erg warm, er worden temperaturen van meer dan 42° voorspeld. We stoppen een paar keer onderweg, proberen in de schaduw te blijven, zeker voor de honden. Zoals geweten is Spanje niet hondvriendelijk en kunnen ze nergens mee binnen om eventueel iets te drinken. Frankrijk is daar beter in, dat weten we ondertussen wel. Dus elke keer hondjes laten drinken en eten,  grote plaswan...

We gaan  voor de 3e maal dit jaar terug naar onze woning in Mazarron. Ondertussen zijn de geplande werken al bijna gedaan en is het de fijne afwerking en details die nog de revue moeten passeren. We vertrekken goed op schema voor de meer dan 2000 km die we de volgende 2 dagen weer voor de boeg hebben. Dit keer hebben we gekozen voor de overnachting juist over de Spanse grens, in La Jonqueira. Genoeg hotels en restaurants waar de honden mee kunnen. Omdat we intussen gewend zijn aan het lange traject, de eerste etappe is meer dan 1200 km, lijken we dit keer goed te avanceren. Het is redelijk druk, zeker in Frankrijk waar we een paar kleine files hebben. De temperaturen lopen naargelang we verder landinwaarts rijden goed op. Gelukkig voor de hondjes is er airco, anders was het niet doenbaar. Zeker niet voor Tom, die met zijn dikke, zwarte vacht toch veel last heeft van de warmte. Er wordt regelmatig gezorgd voor nat en droog en een periode van rust om de benen en poten...