Onze buitengewone Spanjaarden, leven met 6 rescue honden

Dit kreeg ik van het gezin waar Bibel verbleef. Zij had mijn @adres gevraagd, want ze wou toch nog weten hoe het Bibeltje gaat. Dus mailde ik via Ria een tekstje en wat recente foto's. Gisteren kreeg ik deze mail terug met de foto's die genomen werden enkele dagen na zijn vondst Hi, I was the rescue mum and foster mum of the lovely Bibel, Ria has sent me your email with the pictures and he looks so cute especially in his winter coat, I wanted to thank you for adopting Bibel, it was so sad when we saw him laying in a back road in a village soaking up the little sun that was around, he was so skinny and as soon as we picked him up he just fell asleep on my husbands lap until we got home, he was so thirsty when we took him in the house and all our other dogs loved him, the dog that was travelling with Bibel when you picked him up from the airport was Trixie and they were best friends at our house always playing, so I'm sure Tommeke is now keeping him good company...

Bibeltje blijkt een echt zuiderlingetje, van sneeuw en kou moet hij niet weten. Dan moeten we veel moeite doen om hem buiten te krijgen. Dus heb ik hem voorlopig in sneltempo een jasje gebreid. Hij krijgt nog een aangepaste warme jas, als hij volgroeid is. Maar blijkbaar helpt dit breisel toch om de meeste kou te verdrijven. Tommeke heeft natuurlijk niet liever dan sneeuw, hij geniet dan, en staat Bibeltje op te wachten.......... om hem ertussen te nemen. Bibeltje heeft al verscheidene keren sneeuw geproefd of is met volle snelheid door Tom omgelopen. Het levert regelmatig grappige tafereeltjes op. De robuuste Tom die de tengere, snelle Bibel probeert bij te houden, of Bibel die tussen de struiken vlucht omdat hij dan weet dat Tommeke daar niet komt om hem te plagen.

Een podenco in huis, het is even wennen. Ze zijn "anders" dan de meeste honden(rassen). Met Bibel staat ons luie leventje op zijn kop. Hoe jong en hoe klein ook, hij is duidelijk aanwezig. Begroetingen zijn superenthousiast, gepaard met veel geblaf en gekef. Hij leert snel, maar als hij het nut er niet van inziet of geen zin heeft, dan doet hij niks. Superactief, denk dat Tommeke al verscheiden malen heeft gedroomd van gewoon "rust". Nu, hij is nog jong, en een jonge hond moet spelen, en ze hebben dan nog de pech dat het weer niet echt mee zit en ze niet veel buiten kunnen ravotten. Dan maar binnen, de superactieve momenten worden meestal opgevolgd door periodes van slapen en platte rust. Ondertussen zijn we al een paar keer gaan wandelen, dat doet hij zeer goed. Geen gesleur aan de lijn zoals onze Tomme, maar netjes huppelend met ons mee. Een lichtgewichtje, dat meedanst op het ritme. Met de papegaai blijkt het redelijk te vlotten, Bibel is niet bang voor Rico,...

11 december, D-day. Naarmate het uur vorderde, steeg ook de spanning. Guido moest in de namiddag nog even langs de creche, maar was vrij laat terug. Effe paniek, want met de files op de Brusselse ring zouden we zeker te laat arriveren. Bench en kussens ingladen, waterbakje, fles, hals- en leiband in een rugzak en op weg. Al bij al viel de rit nog goed mee, al hebben we de parking wel effe langs verschillende kanten gezien. Op een gegeven moment reed hij zelfs tussen de kunststof palen door met enkele schrammen tot gevolg. We parkeerden zoals voorzien op de busparking en samen met onze Tomme gingen we de aankomsthal binnen. De mensen van SHIN waren al op post om ons op te vangen. De vlucht landde op tijd, we konden goed alles volgen, tja en wachten kan lang duren. Ondertussen had onze Tomme veel bekijks en mensen die spontaan kwamen zeggen wat een mooi hondje hij was Het wachten werd uiteindelijk beloond, de eerste kooien rolden binnen. Bibel (Dillon) bevond zich met zijn opvangzu...

Heb altijd gezegd, als ooit Sissi de regenboogbrug oversteekt, mag Tommeke niet alleen achterblijven. Zeggen is één, de daad bij het woord voegen is twee. Aanvankelijk werd er door Guido nooit veel op gereageerd, tot een tijdje na haar dood het onderwerp weer ter sprake kwam. Was geregeld gaan kijken op verschillende sites en bij allerlei organisaties. Keuze genoeg, alleen naar de eisen vn de echtgenoot bleef er niet echt veel meer over. Te groot, te klein, te gek, te oud, het juiste zat er niet bij. Maar had een tijdje voordien, bij wat rond te neuzen, een klein podencootje ontdekt. Ook deze werd te licht bevonden, hij vond het maar een gek geval. Maar de foto van het kleine kereltje bleef  hangen en ergens wist ik dat ik hem niet mocht loslaten, dus werd alles op alles gezet om manlief over de streep te trekken. Omdat podenco's toch altijd een ras apart zijn en blijven en er verhalen zat zijn over ontsnappingen en jachtinstinct ben ik zeker niet over een nacht ijs gegaan. ...

% Met het nieuwe jaar voor de deur en het feit dat je meer tijd doorbrengt achter de warme kachel, maakt dat ieder voor zich wel eens de dingen op een rijtje gaat zetten. Niet dat nieuwjaar zo speciaal is, eigenlijk is het voor mij persoonlijk "een dag gelijk een andere"! Het zijn bewogen maanden geweest, zowel op het vlak van gezondheid, als op zakelijk en emotioneel. De bekommernissen om de minicreche van onze kinderen, devjobperikelen van onze jongste, ze hebben ons letterlijk en figuurlijk slapeloze nachten bezorgd. De aankoop van een nieuwe caravan,de verhuisperikelen, de mooie en warme zomer waren dan weer positieve tegenpolen. De gezondheidsproblemen van Guido, de werkstress, het bleef maar duren, eindelijk blijkt het toch allemaal in zijn plooi te vallen.......... De dood van onze geliefde Sissi, de komst van onze nieuwe huisgenoot, emotioneel en ingrijpend. De kerst- en eindejaarswensen zijn verstuurd, wij beginnen terug met een blanco papier, gewapend tege...

Waar u nu al mee kunt beginnen Straffen mag nooit Het straffen van uw hond voor angstgedrag zal er eerder toe leiden dat de angst toe- dan afneemt. Stel u voor u bent bang voor spinnen. Op het moment dat er een spin in uw buurt komt begint u te schreeuwen en te zweten van angst. Als u dan vermanend wordt toegesproken of erger nog, een tik krijgt, zal dit er niet toe leiden dat u een volgende keer niet meer bang bent voor die spin. Hooguit durft u uw angst minder te uiten, maar de angst op zich zal er zeker niet minder door zijn geworden. Bij honden werkt dit niet anders. Ook hierbij zal het straffen van angst eerder averechts dan positief werken. Bijkomend nadeel is dat het straffen ook een negatieve invloed heeft op het vertrouwen dat de hond in u als leider heeft. Hierdoor zal hij in voorkomende gevallen er dus steeds eerder voor kiezen om te vluchten. Troosten mag, steunen moet Een bijzonder hardnekkig en wijdverbreid misverstand is dat wij onze hond moeten negeren als deze ergens v...

--------------------------------------- -------------------------------------- Ik vraag uw aandacht voor een wat ouder maar zeer lieve reu Het is een duitse korthaar, zeggen de deskundige. Het is een hele lieve en zindelijke hond. Hij slaapt veel, maar kan ook heel aanhankelijk zijn en wil graag spelen. Ik denk dat hij het beste op zijn plaats is in een gezin met kinderen en geen andere hond, zodat hij alle aandacht krijgt. Hij is volgens zijn papieren van 15 juni 2004, maar ik denk dat hij iets ouder is. Hij komt uit een asiel in Spanje en zit hier nu een tijdje en ik heb hem in die tijd leren kennen als een hele lieve hond. Hij heeft dus een paspoort, chip en vaccins. De adoptiebijdrage is 75 euro, daarvan worden weer andere honden gered en geholpen Wie geeft de wat oudere, maar zeer lieve jongen, een fijn warm mandje ? grtsj luna

In de donkere nacht denken aan wat de wereld ons bracht Vreugde verdriet en pijn alsof het altijd zo zal zijn Ooit zal de vrede en rust er zijn

De kerst en eindejaarsgekte slaat weer toe. Overal slaan ze rond onze oren met de bling-bling en de kerstbomen. Tommekes baasje is aan de beterhand en we hebben ook hier de kerstboom en de buitenversiering al geïnstalleerd. Als ik 's avonds met onze Tomme onze avondwandeling maak, genieten we van de lichtjes en de soms heel mooie en originele versieringen in de tuinen. Intussen is ons pakketje al aangekomen...................

&Jager in put gevallen . PERIS / I. MOURE. PALMA. El pozo de la finca Can Trujillo, en Calvià, donde cayó un cazador que terminó quitándose la vida días después, fue excavado hace unos sesenta años por el antiguo dueño del terreno en un intento fallido de encontrar agua. La boca estaba abierta a ras de suelo, sin señalizar y cubierta por la vegetación. De la investigación de la Guardia Civil y de la práctica de la autopsia se desprende que la víctima, Antonio M.R., de 48 años, se cayó del pozo, de unos treinta metros de profundad, el pasado 24 de noviembre mientras cazaba. Tras pasar varios días en el fondo, con fracturas en piernas y brazos, el hombre se quitó la vida de un disparo con su propia escopeta. El guarda de la finca Can Trujillo, Jaume Bonet, explicó ayer que el pozo fue abierto por el antiguo propietario hace unos sesenta años. Esta parte de la zona se dedicaba a la explotación agrícola, y la intención era extraer agua. Sin embargo, el agua no apareció. La zona no s...

Uiteindelijk is de griep verdwenen, de bronchitis is aan de beterhand, maar het verdict voor de constante misselijkheid en het niet kunnen eten, is niet zo positief. Na nog maar eens een gastroscopie, sloeg de diagnose uiteindelijk in als een bom: 4 maagzweren en een ontsteking in het duodenum. Eigenlijk dacht ik dat Tommekes baasje er over grapte, maar niks was minder waar. Als je een maagzweer of ulcus gaster krijgt is dit het gevolg van een bacterie, iets wat vele mensen niet weten. Velen denken dat het van stress of anndere zaken voortkomt, als kunnen stressfactoren hier ook wel een rol inspelen. Maar ook vb. Cortisone kan een aanleiding zijn tot maagzweer. Hopelijk wordt baasje gauw weer beter, zodat hij terug normaal kan eten en leven......................

Tommekes baasje is nog niet genezen, integendeel, gisteren de arts met wachtdienst opgebeld omdat het alsmaar erger wordt. Het hoesten wordt erger, de koorts wil niet wijken, her verdict is dan ook duidelijk........... Een zware griep, samen met een serieuze bronchitis, gepaard met een constante misselijkheid. Baasje mag niet direct uit werken gaan, en zal dus Tommeke nog een week gezelschap houden, wat hij best goed vindt.

Hij had het al een paar dagen onder de leden, maar  vandaag viel het verdict. Mijn ventje heeft de griep. Dus niet meer gaan werken deze week en proberen van stilletjes thuis terug op de plooi te komen. Onze Tomme gaat blij zijn dat hij zijn baasje thuis heeft, want hij vindt het niet zo leuk alleen te zijn. Kunnen ze samen genieten bij de warme haard en lekker een boek lezen of wat tv kijken.

Van bij het begin heeft onze Tomme altijd met zachte knuffels gespeeld. Zijn eerste speeltje was Ernie van Sesamstraat, en een mini kussentje. Ondertussen heeft hij een hele box bijeengesprokkeld, waaruit we regelmatig speeltjes wisselen. Dit om te voorkomen dat hij zich gaat vervelen. Er wordt regelmatig een kwaliteitsmoment ingelast, zeker nu zijn vriendinnetje Sissi is weggevallen. Zij liefste speeltje is al een hele tijd POP, een olifantje, dat ik ooit eens in een doe-het zelf winkel heb gekocht. Pop is vrij groot uitgevallen, maar gaat overal mee, in de auto, in de tuin, tot naar de Ardennen toe......... Het leidt regelmatig tot vrij ludieke situaties, waarbij we een lichte glimlach niet kunnen onderdrukken. Iets wat hij altijd doet als er niemand thuis is, is in de zetel kruipen, goed wetende dat het eigenlijk niet mag. Dan gooit hij eerst pop in de zetel en kruipt er dan zelf bij. Op heterdaad is hij nog niet betrapt geweest, hij is ons altijd te slim af, maar...

Sinds de dood van Sissi is Tommeke een beetje op de dool. Hij heeft erg gezocht en gekeken waar zijn vriendinnetje toch was en je zag dat hij haar miste. Nog, maar het slijt, ondertussen zijn we al een paar keer naar de Ardennen geweest, maar ook daar was hij zichzelf niet. De gebruikelijke vriendje en vriendinnetjes waren niet allemaal aanwezig, want het seizoen loopt op zijn einde en de winteractiviteiten worden hervat. Hij zat keer op keer op  de uitkijk, en op een paar van zijn vaste speelgenootjes na is de herfstvakantie voorbij gekabbeld. Toen onze zoon vroeg of Zyga mocht komen logeren vor het weekend, was dat een welgekomen afleiding voor onze Tomme. Blij als gek toen ze arriveerde, en ze hebben zoals altijd de eerste uren gespeeld tot ze beiden moe op hun kussen vielen. Het weer was met zijn momenten best slecht, dus kregen ze hier allebei iets om zich bezig te houden. Maar ondanks het feit dat hij graag met Zyga speelt, heb ik opgemerkt dat een leven samen toch ni...

Eigenlijk houd ik niet van kerkoven, het is me te confronterend. Er is echter één uitzondering, dat is het kerhof van Marville in Frankrijk, het gebied van de Gaume. We zijn er ooit geweest tijdens een motortrip, waar we vertrokken vanuit Odrimont en zo via Virton en Torgny, via kleine binnenwegen richting Marville zijn gereden. Het is er klein, absoluut niet luguber, ondanks het 40.000 knekels tellende knekelhuis, wat toch erg realistisch en indrukwekkend is. Het dateert uit de 17e eeuw en de graven staan allemaal in dezelfde richting, naar het zuiden gericht. Toeval? Ook de oude en recente grafzerken staan kriskras door mekaar, de moeite waard om ze eens te bekijken. Het kerhof zelf ligt buiten het dorp, op een heuvel, het is effe zoeken als je ginder arriveert. Maar er zijn wel wegwijzers die ST Hilaire vermelden, alleen hadden we erover gezien in het oude, dorpje waar blijkbaar de tijd stil is blijven staan

Dit is het logo van "Dierenvriend", voor mensen die opkomen tegen dierenleed en voor een beter welzijn van dieren. Ben je ook een dierenvriend, neem dan eens een kijkje op http://www.dierenvriend.org/

04 january 1994 - 29 oktober 2009 Sissi In de schemering van de maan Aan het einde van mijn leven Verhef ik mijn bestaan Tot een verlicht gevoel van zweven In de schemering van de maan Huil dan niet om mijn leven Op de wolken kan ik nu gaan staan naar de sterren kan ik mij begeven.........

Het gaat niet goed met je, integendeel, elke dag is een gevecht tegen het onafwendbare......... Donderdag zijn we met jou naar de DA gereden, omdat er blijkbaar meer aan de hand was dan alleen wat diarree. Als er bloed bij komt kijken is her nooit goed, zeker op deze leeftijd. Verstopte anaalklieren, ouderdomsverschijnselen, onze DA heeft je helemaal nagekeken en verzorgd. Nog exta spuitjes gegeven, tegen de infectie , je onderging alles zonder een kik te geven. Sindsdien is er eigenlijk geen verbetering, je hebt moeite met stappen, kan niet goed meer in en uit, je eetlust is totaal weg. Daarnet probeerde je in de zetel recht te geraken en het ging niet, eenmaal op de grond viel je gewoon om, blijkbaar is het genoeg geweest. Het onuitgesprokene hangt hier boven ons, we durven de woorden niet gebruiken, maar weten en voelen dat we je moeten loslaten. En dat doet zo'n pijn, hier is niemand klaar voor........... Sissi, kleine grote dame, we houden allemaal ...

Nog enkele weken en het is weer Halloween. Vroeger kenden we dit feest niet, maar zoals veel zaken is ook dit overgewaaid uit Amerika. Leuk voor de kinderen, voor de winkelketens een dankbaar onderwerp om hun omzet omhoog te halen met de bijhorende gadgets en versieringen. Veel organisaties storten zich op het onderwerp door het in mekaar boksen van evenementen, zoals hallowweennights, tochten enz. Hier wordter in bescheiden mate versierd. Niet teveel, ook geen rare dingen die ergens bengelen...Want onze Tomme houdt daar niet van, hij schrikt dan erg als hij zoiets in de donker tegenkomt. Met alle gevolgen, en dat wil ik vermijden. Neen, moedig is ons ventje niet, maar daar is een reden voor. Zeker als je "s avonds als puppy nog eens uitgelaten wordt en er op nog geen 30 m vuurwerk afgestoken wordt. Dus geen bengelende geraamtes en vliegende heksen voor onze Tomme. Lichtjes, en pompoenen en natuurlijk gebak, want het brengt toch weer een beetje kleur e...

De hondenscheurkalender 2010 is vanaf nu bestelbaar, dus ik ga ik hem zo spoedig mogelijk in huis halen. Waarom? Onze Tomme staat erop en wij zijn razend benieuwd naar het resultaat. De kostprijs is wel 14,90€ maar een deel van de opbrengst wordt aan de Spaanse asielhonden geschonken, voor het goede doel dus.... http://www.hondenscheurkalender.nl/

Ben een klein beetje fier, want na veel zoeken en een paar lessen in kralen en kettingen maken van Jessica, de vriendin van Christoff, ben ik er gisteren in geslaagd om een tassen, of kwast ineen te steken. De reden waarom ik er zo op gebrand ben dat zelf te kunnen maken? Eén van onze honden had altijd zo een exemplaar aan zijn ketting hangen, ik kocht ze ooit op één van de vele hondenshows waar we aan deelnamen. Vond het altijd mooi, niet alleen voor een windhonden halsband, maar ook voor de andere rassen. Bij de windhond is de kwast bedoeld om de vliegen en het ongedierte weg te houden, maar hier is het omdat ik het gewoon altijd dat beetje extra vond hebben. En nu heeft onze Tomme er ook eentje, en voor Sissi moet er een mini exemplaar komen, wat wil zeggen dat er toch nog verschillende zullen volgen

Herfst, de zomer is op rust, het is wel geweest. Velen onder ons hebben er spijt van. Maar de natuur beslist er anders over. Het is maar goed ook, alles op zijn tijd, en eigenlijk als je eens de tijd neemt om een boswandeling te maken, zie je het enorme kleurenpalet van de natuur. Prachtige paddestoelen in alle kleuren en maten, eetbaar of niet.... De dieren die zich stilaan opmaken voor de winterslaap, of wisselen van zomer- naar winterpels. Zeg nu zelf, wie geniet niet van een stevige ardennenwandeling en nadien gezellig nakaarten bij het vuur onder vrienden..........

Ons oudje heeft al een tijdje last van een niet te frisse adem, dus gingen we op zoek naar een lapmiddel om dat te verhelpen. Na veel rondgevraag en gezoek, stuitten we bij de dierenspeciaalzaak op het middel Opti-Breath van Versele. Dat hebben we dan meegenomen en uitgeprobeerd. Het schijnt enigszins te helpen, athans de scherpste (geur)kantjes zijn er toch een beetje af. Dus nu krijgt iedereen van de dierenclan dit middeltje in zijn drinkwater, en ze vinden het blijkbaar nog lekker ook. Al is er bij de apotheek ook wel één en ander te verkrijgen, een combinatie van tabletten en vloeistof schijnt goede resultaten te geven. Misschien iets voor als onze fles leeg is? De volgende in de rij is onze Tom, want die heeft al sinds zijn castratie problemen met de vooruitgang van de achteruitgang. De consistensie van de stoelgang was dikwijls plat, te klein en teveel op een dag. Omdat we het voedsel dat hij meekreeg van zijn fostergezin hier niet vonden, kreeg hij zoals vroeger al onze generat...

Toen je werd gevonden was je een angstig, getraumatiseerd en zwaar ondervoed. Je bent één van de vele verguisde en ongewenste Podencootjes, die worden behandeld als vuil. Je werd getrapt, beschoten en bovendien was je ook nog eens zwanger. Eten voor jou en je toekomstige kroost had je niet, daar moest je zien aan te komen via vuilnisbakken en de dingen die je in het bos of op de campo vond. Toen men je vond, kon je niet meer. Maar wie had gedacht dat dit verlegen getraumatiseerde meisje, zo'n prachtmeid zou worden. Dank zij de goede zorgen en de liefde, het geduld van vrijwilligers ben je echt onherkenbaar veranderd. Lieve meid, wij wensen je alle geluk van de wereld toe en duimen dat je vlug je gouden mandje mag vinden. Want dit heb je dik en dubbel verdiend.

Luna is reeds bij een opvanggezin in Nederland, ze is niet te groot en niet te klein, en heeft speciale en mooie ogen, die direct opvallen. Zij zit ook reeds enige tijd in het asiel, eigenlijk gek dat niemand voor dit speciale hondje valt Bimpy en Luna zijn mijn twee favorieten voor een eventuele adoptie. Omdat de echtgenoot zijn eisen en voorwaarden heeft gesteld zijn er een aantal van mijn favorieten die jammer genoeg uit de boot vallen als het tot een definitieve keuze moet komen. Bimpy is niet groot en omdat onze Tomme sociaal is met elke hond, reu, teef, klein of groot is er geen probleem voor dit kleine grappige puppytje.

Met onze madame op leeftijd, Sissi, heb ik de laatste weken heel wat te stellen. Eten is voor haar altijd al een heikel punt geweest en de laatste maanden betert het niet. Het verergert nog, haar gewicht gaat op en neer, haar vorm en omvang ook. Het ene moment is vel over been en schaam ik me dood, het andere is er niks aan de hand. Ze is al altijd vrij kieskeurig geweest, maar nu zit ik soms met de handen in het haar. Ik verander van voeding, doe er dikwijls wat lekkers onder, maar nooit vind ze het goed genoeg. Dan gaat ze er hooghartig aan ruiken, draait zich om en komt vervolgens terug bedelen voor iets anders. Van mijn kant is het dan meestal"grrrrrrrrr, madammeke, is het weer eens niet naar je zin?". Maar ondanks de ergernis, doe ik dan weer een andere poging om haar te doen eten. Want ergens diep in mijn hart weet ik dat ik dat koppige witte ding heel hard ga missen als ze niet meer bij ons gaat zijn

Was het omdat omdat hij geen aandacht genoeg kreeg vanmorgen, of staken de ondingen zijn ogen uit? Feit is dat onze Tomme vandaag een aanval van vernielzucht had. Weliswaar niet erg, maar voor mij en Guido toch een reden om onze wenkbrauwen te fronsen. Toen ik terugkeerde van school bleek Guido al thuis te zijn, en het eerste wat ik onder mijn neus geduwd kreeg was een kapotte pump, vol met tandafdrukken van Tom. Hij zal zijn standje zeker niet ontlopen zijn, dus moest ik er niks meer van zeggen, want hij zou toch niet weten waarom vrouwtje zo nors reageert. De pumps waren eigenlijk bedoeld voor de vuilniscontainer, al waren ze nooit gedragen. Dus waren ze tijdelijk naar de garage verhuisd. Maar omdat Tomme nog nooit iets kapot beet, vonden we het raar. Al is het absoluut geen reden om daar een drama van te maken,.............;

Af en toe moet er als eens een handje uitgestoken worden om de tuin defig te houden. In de vakantieperiode is het onderhoud mininiem en worden alleen de noodzakelijkste dingen gedaan zoals gras maaien, borders onderhouden, water geven. Vakantie is door, dus de klussen die zijn uitgesteld komen nu aan de orde. Voor ons is het intensief bezig zijn, wat toch op één of andere manier ontspannend werkt. Het doet dan deugd als vanuit je zetel van een propere onderhouden tuin kan genieten. Ondertussen laat onze Tom het niet aan zijn hondenhartje komen. Vanuit zijn favoriete plekje slaat hij de werken gade en geniet van de rust en het mooie weer...........

Tommeke's vrouwtje gaat weer terug de schoolbanken vervoegen. Hij moet nu een paar uurtjes per dag met Sissi en Moustique alleen blijven. Het is niet de eerste keer, en ze doen dat heel goed. Hij kent het ritueel van verleden jaar, vroeger opstaan, klaarmaken, ontbijten Baasje wordt als eerste uitgewuifd, eer uurtje later krijgt hij van vrouwtje een snoepje, wat betekent dat het vertrekmoment is aangebroken. Tomme kent dit zo goed dat hij zich klaar zet voor de kast waar de snoepjes staan en geduldig zijn beurt afwacht ...............

Leuke pootjes die je overal kan plakken in verschillende kleuren. Een leuk gadget, en je helpt er ook nog asielen in Turkije mee. Ook deze mensen kunnen elke cent gebruiken in hun gevecht tegen dierenleed http://www.wereldpootjes. nl/

Na de braspartijen en het vele spelen volgt er een periode van platte rust. Onder de partytent met muskietennet is het siësta voor Tom en Sissi.

Zora, de dalmatier en Dea, de duitse staander Sunny, het yorkje en Anais, de schnauzer Onze Tomme doet niet liever dan spelen en ravotten. Hij is ondanks zijn soms wantrouwige gedrag naar vreemden, zeer sociaal naar soortgenootjes. Ondertussen heeft hij in onze verblijfplaats in de Ardennen al een kleine vriendenkring opgebouwd. Leuk detail: niet enkel de vierbeners hebben lol, ook de baasjes komen goed overeen.............. Tijdens het de bbq van de baasjes waren ze allemaal van de partij

Onze Tomme komt op de volgende hondenscheurkalender voor 2010. Met deze foto, en een tekst eronder. Wij zijn best fier op onze oogappel !