Onze buitengewone Spanjaarden, leven met 6 rescue honden

Juist voor de zomer werd Gismo binnengebracht door een koppel. Ze vonden deze mooie podenco meer dood dan levend en namen hem in huis. Omdat ze enkel op verlof waren hier, besloten ze van hem te laten recupereren en hem binnen te brengen als hun vakantie hier eindigde. Zo ontmoetten we hem de dag nadat hij is binnengebracht. Voor mij was het liefde op het eerste gezicht, en toen hij zijn poten rond mij sloeg bij de eerste begroeting, was ik direct verloren. Hij is nu ongeveer 1,5 jaar oud en is eigenlijk een tiener die zijn weg zoekt in het roedel. Dit wordt hem niet in dank afgenomen door de andere alfa reuen in de kennels, zodat gevechten en strubbelingen het gevolg zijn. Hij is al een paar keer van kennel veranderd, en op het laatste ging het erg goed met de andere reuen die in de betreffende kennel zaten. Maar de incompetente man die daar aangesteld is, moet Gismo niet en zette hem apart in een kleine kennel. Toen we hem kwamen halen voor zijn DA bezoek, bleek er één...

We zijn al een tijdje vrijwilligers in het plaatselijke asiel hier. Wat begon als een paar dagen in week, is nu een bijna fulltime bezigheid. We zetelen ondertussen in het bestuur, en doen ook de permanentie voor het oppikken van zwerfdieren en het af en aan rijden voor honden die naar de dierenarts moeten voor injecties of sterilisatie/castratie. We zijn weeral de enige Belgen in een groep Engelsen, wat dikwijls tot spanningen leidt. Blijkbaar zijn er zoals altijd toch weer misverstanden en cultuurverschillen. Ook de (te) grote ego's van sommigen spelen hierin een rol. Wijzelf zetten ons in voor de honden die echt een beter bestaan verdienen en voor ons op de eerste plaats komen. Maar deze mening wordt niet door iedereen gedeeld. De finca aan het asiel is een mesthoop, overgenomen door een rattenleger. Het aangestelde koppel is waardeloos, blijkbaar gaat het hen alleen maar om het geld. In en om het huis slingert vuiligheid rond, hygïene is ver te zoeken. Het re...

Ondertussen zijn we al een paar maand verder. De verhuis is goed verlopen, het inburgeren is wat minder. We zitten voorlopig nog op een urbanisatie, maar we zijn op zoek naar een Spaanse woning. Tussen de Spanjaarden, weg van de intolerante Engelsen. Wie had gedacht dat dit zo'n intolerant volk is, nu, we zijn weer een ervaring rijker. Ze kunnen hier niets verdragen, van muziek tot een krekel, overal zitten ze over te zeuren. Eigenlijk zouden ze beter op een kerkhof gaan wonen, dan hebben ze de eeuwige rust.... Intussen zoeken we meer en meer de Spanjaarden op, we leren onze plan trekken in het Spaans en gaan het liefst iets drinken op het platteland of in een Spaanse bar. Ook tapas worden hier erg gesmaakt en we proberen ons een beetje deze leefgewoonten eigen te maken. Spanjaarden moeten van de Engelsen niks weten en doen ook geen moeite voor ze. Als ze doorhebben dat je geen Engelsman bent en je de moeite doet om Spaans te spreken, slaan ze direct om. Veel vrien...