Onze buitengewone Spanjaarden, leven met 6 rescue honden

Onlangs hebben we voor onze Bibel weer eens een nieuwe trui gebreid. Ons model van dienst was er niet zo gelukkig mee. Ondertussen is hij van gedacht veranderd, want Bibeltje houd niet zo van koude en sneeuw. Deze week moeten we nog even langs de dierenspeciaalzaak passeren om een waterdichte overjas voor Bibel en een regenjas voor Tommeke.

Alles gaat goed met de mama in spe. Na weer een controlebezoek aan de gyneco weten we ondertussen ook dat het om een jongetje gaat. Al is de gezondheid van moeder en kind hier prioritair, het is toch wel leuk om weten. En handig, zeker als je in de winkel van die leuke babyspullen ziet en je niet hoeft te twijfelen. Ook weten ze hoe ze hun zoontje gaan noemen, wat de nieuwsgierigheid bij de toekomstige grootouders alleen maar aanzwengelt. Soms kan wachten lang duren.....................

Blijkbaar hebben ineens een paar fanatiekelingen de weg naar deze blog gevonden. Wat ze anders de moeite waard niet vonden, is nu ineens reuze interessant. De tamtam doet overuren. Ze vinden het plotseling nodig om eens lekker te schelden of te dreigen. Wat natuurlijk veel zegt over de personen in kwestie. Zoals gewoonlijk zijn het weer de fanatiekelingen en diegenen die netjes in het gareel lopen van de org. die reageren. Daar heeft gezond verstand niets meer mee te zien, want de oogkleppen en de emoties doen hun werk. De would be gedragstherapeute? die geen mond opendeed, voelt zich nu geroepen om eens haar mening te komen geven, idem dito voor de rest van haar collega vriendinnetjes. Anders is deze blog voor hun niet interessant genoeg dus moeten ze nu ook hun gal niet komen spuien. De folders en de andere rommel zijn de vuilnishoop op, we laten de boel voor wat het is. Wij hebben onze twee spaanse honden en van waar ze komen is niet belangrijk. Maar eigenlijk maakt het ons n...

Onlangs ben ik begonnen met vrijwilligerswerk. Na lang twijfelen en omdat een vriendin zich ook heeft aangeboden, heb ik de stap gezet. Reden, respect voor wat leeft, onbegrip omdat de mensheid zo slecht en onwetend kan zijn, idealisme. Een doel om toch nog proberen iets aan al dat leed te veranderen, wie zal het zeggen. Eén ding staat vast, ik haat onrecht, in elk opzicht, zeker tegen weerloze en onmondige slachtoffers. Of deze wereld er beter van wordt? Zal niet, maar ik voel me er beter bij en alle beetjes helpen nietwaar... Eén van de hoofdredenen is ook de adoptie van onze beide spaanse hondjes, ook weerloze slachtoffertjes een land waar sadisme en mishandeling hoogtij viert. Omdat we er niet zomaar ingesmeten worden krijgen we vooraf toch eerst een stoomcursus vluchtbegeleiding en huisbezoeken. Ondertussen is de vriendin al in het diepe gesmeten en mocht ze zelfstandig haar eerste huisbezoek afleggen. Zelf ben ik al een tijdje bezig met adverteren, wat op zich erg leu...

Bibel is weer dikke deugniet. Zijn apestreken steken weer de kop op. Blijkbaar is het sterker dan hijzelf. We hebben de laatste tijd een nieuwe logé in onze tuin. Een mol heeft onze tuin tot ontginningsgebied gekozen. Tommeke kan het allemaak niks schelen, Bibel daarentegen heeft er duidelijk een andere mening over. Voor hem is de jacht geopend, ongeacht of het nu op het grasveld op tussen de bloemenperken is..daar is voor hem geen verschil. Baasje is niet te spreken over zijn graafwoede en zint op maatregelen. Want elke keer weer herbeginnen zonder blijvend resultaat, kan niet. Dus is er beslist van de perken aan te passen zodat Bibeltje ergens anders moet graven. Tuin en plaats genoeg.

Een paar dagen vakantie zijn altijd welkom. Omdat onze werkgever met verlof is zijn ook wij vrij. Dus op naar onze vaste stek in de ardennen.  Tom en Bibel zien ons alles bijeenzoeken en inpakken en weten dat ze dan met de auto mee mogen. Ze zijn niet meer te houden als de auto wordt ingeladen en we hun tuigjes en leiband pakken. Zoals gewoonlijk zit Tomme al in de wagen en springt Bibel al "zingend" rond, gerust zijn ze pas als we aan het rijden zijn. In de ardennen is het al even warm als hier in het binnenland. Goed dat er genoeg groen en bomen zijn de zon wat tegenhouden en waar je kan heil zoeken als je wegsmelt in de zon. Het is er heerlijk rustig en als de temperaturen niet te hoog zijn wordt er 's morgens regelmatig een goede wandeling gemaakt met onze viervoeters. Tijdens de dag zoeken ze net zoals wij verkoeling in de schaduw van bomen en struiken. Vooral Tommeke met zijn dikke zwarte vacht ziet af, Bibel die een echte zonneklopper is, wil nog wel eens de...

Het zat er aan te komen, na dagen van zweten en temperaturen waar dieren, mensen en natuur serieus afzien is er onweer voorspeld. De dag is hier stralend begonnen, weerom te warm om nog gezond te zijn, dus had ik hier deftige twijfels over de juistheid van de weervoorspellingen. Maar het onweer heeft hier in alle hevigheid toegeslagen, windstoten, felle regen, hier zijn al vele dingen gewoon omgewaaid of ze liggen enkele meters verder in het gras. Wateroverlast op de wegen, afgerukte takken van bomen en struiken... Tom en Bibel zijn er niet gerust in, geen van beiden voelen ze zich goed het loeien van de wind en het gerommel van het onweer. Bij het gauw veilig wegbergen van weggewaaide bloempotten, en stoelen ben ik na een paar seconden al zeiknat. Dan maar gauw terug naar binnen en hopen dat er niet te veel is gaan vliegen. Straks de schade opmeten als de storm is geluwd

13 juni, verkiezingen, vaderdag. Om geen verloren dag te beleven zijn we met de kinderen en oma uit eten gegaan. Ook om eens allemaal samen te zijn en enkele prettige momenten te beleven en wat bij te praten. Samen met het vaderdagcadeau kwam dan ook het andere nieuws. Onze oudste zoon en zijn vriendin verwachten een eerste kindje. Het nieuws kwam als een donderslag bij heldere hemel. Je verwacht wel dat er uitbreiding komt, ooit.... Maar nu al? Moeten wij ons schamen omdat we met gemengde gevoelens kampen? We zijn blij voor hen, maar tegelijkertijd, weet ik het niet, ....moet ik lachen of huilen, of allebei? Denk dat ook Guido niet weet wat te denken. Natuurlijk hoop je dat alles vlot verloopt en er geen problemen komen. En alle geluk voor het nieuwe jonge gezinnetje. Maar toch...........................

Regelmatig vind je op allerlei sites en pagina's buitenlandse hondjes terug. Ze worden in de kijker gezet door de vrijwilligers en organisaties die zich belangelos inzetten om deze stakkerds een beter leven te geven. Maar soms loopt het wel eens mis, of zijn er vrijwilligers of organisaties die hun taak niet ernstig nemen of verzaken aan hun verantwoordelijkheid. Een opvanggezin die een hond opvangt en hem na een tijdje dan dumpt in een asiel in België og Nederland omdat ze hem beu zijn... Wel, als je het niet aankan, of je gaat er niet 100% voor, doe het dan niet. Of neem contact op met de organisatie en zeg dat je het niet ziet zitten. Maar praktijken zoals dumpen, neen, dat is ontoelaatbaar, want dan is het voor het dier in kwestie een geen goede optie. Da's van de regen in de drup. En waar is dan de organisatie die zulke dingen tolereert? Is er dan geen controle op de opvanggezinnen? Of ontloopt ook de organisatie zijn verantwoordelijkheid op dat moment? Helaas zijn e...

Deze maand is het Bibels maand. Eén jaar wordt deze deugniet. Hij is intussen al een volwaardig lid van het gezin, al verliepen de afgelopen maanden niet zonder slag of stoot. Maar we willen hem niet meer missen, dus van ons allemaal Lieve Bibel, dikke proficiat en dat je nog lang in ons midden mag blijven !!!! Luna, Tommeke en Guido

Omdat de klimop aan de zijkant van onze tuin niet meer zo mooi was, hebben we hem verwijderd. Een hele klus, want klimop zet zich overal vast en beschadigt stenen en materialen. Eigenlijk was het nadien maar een kale bedoening, dus er moest iets in de plaats. De vraag was nu, nieuwe planten, of een beeld ... De omheining moest ook aangepast worden aan onze Bibel, om te vermijden dat hij er vandoor gaat moest ze op een elegante manier worden aangepast. Dus zijn we naarstig op zoek gegaan naar iets bruikbaars.  de plantenkeuze had ik al gemaakt, dat zou een Lonicera (kamperfoelie) worden. Is een klimplant die goed groeit en in de zomer een aangename geur verspreidt. Wat op de grond? Eerst worteldoek, dan kiezel, liefst in een andere kleur. De keuze viel op iets met een geeltint. Voor het beeld hebben we verschillende locaties bezocht. Omdat ik niet zo van kitscherige engeltjes houd, moest het op de meer simpele en abstracte manier. We hebben er dan eentje op de kop getikt,...

Stierengevechten en Spaanse festiviteiten waarbij dieren mishandeld worden. De jaren gaan voorbij, petities doen de ronde: dit alles zal misschien de stieren plezieren, maar de actualiteit blijft helaas onveranderd. Ondanks de strijd die door talrijke dierenvrienden gevoerd wordt, worden er toch nog ieder jaar opnieuw meer dan 2000 feesten georganiseerd in Spanje, tijdens dewelke mannen, vrouwen en kinderen, voor het vermaak, dieren mishandelen en doden. Hieronder vindt u een overzicht van de Spaanse feesten, die gepaard gaan met dierenmishandelingen: JANUARI: In het ijle gegooid Manganeses Poivorosa (Castilia/Léon) - Een levende geit wordt vanop de kerktoren naar beneden gegooid. De geit valt te pletter en wordt door de menigte levend door het dorp gesleurd. FEBRUARI: Gemartelde ezel - Villanueva de la Vera (Extramadura) - Bereden door de dikste en zwaarste dorpsbewoner, strompelt de ezel moeizaam door het dorp terwijl hij door een hysterische menigte voortdurend ge...

Zoals iedereen vieren we hier moeder op  de 2e zondag van mei. Dus ook hier op zondag onze zoon en vriendin die een mooie orchidee meebrachten. Super mooi, vind ze te mooi om uit te pakken. De echtgenoot bezorgde mij een felbegeerde bougainvillae, iets waar ik verleden jaar vruchteloos naar op zoek was.

Sinds februari werd deze in Extremadura zwervende galga al gevoerd op straat door een dierenliefhebber, maar ze liet zich ondanks vele pogingen nooit vangen. Plotseling bleef ze 2 dagen weg. En toen ze terugkwam, was haar onderkaak volledig verbrijzeld, de botten staken eruit. Dit is de waanzin waar dierenbeschermers dag in dag uit mee worden geconfronteerd in Spanje. Moedwillige mishandelingen van de toch al zo geplaagde kwetsbare schimmen, de vele, vele zwerfgalgo's. Het is echter wel in de nacht van 23 op 24 april gelukt haar te vangen. Zij kon niet eten en drinken. Met al haar pijn en angst kon zij niet naar een dierenarts in de buurt worden gebracht, maar heeft men haar met haar angst, pijn, honger, dorst en stress, honderden kilometers per auto moeten vervoeren naar een specialistische dierenkliniek in Valencia. Inmiddels had ze een naam, Sofie. Sofie is in Valencia geopereerd, en hoewel ze in slechte conditie was is ze de ope...

http://nl.netlog.com/groups/DierenVriendenClan/photo/photoid=91070784&surr=0#photos

Dat Spanjaarden  geen doetjes zijn, zullen intussen veel mensen al wel hebben begrepen Ze zijn superkatholiek, hebben een gruwelijk en hard verleden waarbij ze onder het mom van hun geloof evenveel mensen hebben vermoord en mishandeld. Respect voor levende wezens is hun onbekend. Niet alleen de galgo's zijn het slachtoffer van hun sadisme, ook andere dieren. Podenco's ondergaan hetzelfde lot. Deze lieve speciale honden worden uitgemoord en mishandeld, zonder stoppen, zonder medelijden, ......... Als eigenaar van een podenco is dit voor mij en veel anderen een aanklacht tegen het onmenselijk bestaan van het dier, ditmaal de podenco, in Spanje! Opgepast, beelden kunnen schokkend zijn http://www.youtube.com/watch?v=Iz8DaeS0YsE

We hebben weer een weekendje ardennen gepland. Zoals het de gewoonte is in het seizoen wordt alles weer terug in de weekendtas gestoken en zet ik alles op zijn vaste plaats in de garage. Want ik moet nog werken en Guido kan de auto dan nog niet laden. Er wacht nog een drukke werkdag en het kan laat worden. Onze hondjes, die het ritueel inmiddels al kennen, hebben nog nauwelijks rust. Zeker als je dan een deel van hun speelgoed en hun lijnen inpakt, dan denken ze dat het uur U is aangebroken. Maar het is nog te vroeg en ik vertrek op de middag naar de werkplek. De namiddag vliegt weeral voorbij, er is geen tijd voor verveling. Voor je het weet is het tijd om naar huis te gaan en te kunnen genieten van een rustig weekend. Maar het loopt uit en ik ben maar terug thuis rond 20.00 hr. Alles wordt ingeladen en om 8.30 hr zijn dan zindelijk op weg richting ardennen. Het is al duister als we ter plekke arriveren, onze hondjes die aan het dutten waren, steken slaperig de koppen omhoog. T...

Luna, Tommeke en Bibeltje wensen jullie allen fijne paasdagen en een prettig verlof toe !!

Pasen nadert. Normaal ben ik er als de kippen bij om te versieren, maar met een ondernemende podenco in huis is dit niet zo evident meer. Bibel is supernieuwsgierig en ondernemend en ik vrees dat de paasversiering wel eens in de tuin zou kunnen belanden. Na lang twijfelen heb ik gekozen voor een minimalistische versiering. Uit voorzorg, maar ook omdat we met Pasen toch niet thuis zijn. We trekken wederom richting ardennen, om eens op adem te komen. Bij het versieren is Bibeltje er uiteraard bij om te kijken wat ik aan het doen ben. Hij zit er letterlijk met zijn neus bovenop als ik de namaakeitjes en andere attributen op de daartoe voorziene plaatsen deponeer. Hij kijkt mij verwonderd aan als ik belerend mijn vinger ophef met de opmerking dat hij er niet mag aankomen. De onschuld druipt eraf, maar ik weet wel beter. Tommeke heeft er geen interesse voor en komt niet kijken. Wanneer ik de dag nadien thuis kom van werken kon Bibel de verleiding niet weerstaan...........in de ...

De laatste weken is er enige verandering merkbaar in het gedrag van onze Bibel. Hij wordt kalmer en aanhankelijker. Hij komt meer vragen om een knuffel en probeert toch minder frequent dingen van het aanrecht te stelen. We kunnen al eens iets achter laten, wel of niet met opzet, zonder dat hij er mee lopen is. Hij heeft een voorliefde voor de schoenen en pantoffels van Guido. Ergens wel grappig, want al staan de mijne er naast, altijd zijn het die van mijn echtgenoot die eraan moeten geloven. Intussen heeft mijn wederhelft al geleerd (met schade en schande) van zijn schoenen in veiligheid te brengen. Het behoort tot de vaste rituelen van alles op een vaste plaats te zetten, onbereikbaar voor ons bijtgrage pubertje. Ook tijdens onze ardennenritten of ritjes met de auto is hij merkbaar rustiger geworden. Hij springt minder op en zit heel wijs tussen ons in te kijken naar wat er voor hem gebeurt. Of hij slaapt. Veel aspecten van zijn gedrag worden beïnvloed d...

Guido en Bibel, een verhaal apart. Mijn echtgenoot is een brave ziel, alleen, hij mist soms redelijk wat humor. Maar de laatste tijd gaat het helemaal niet de goede kant uit. Door zijn slecht geondheid en de aanslepende perikelen op het werk is hij echt over zijn toeren en supergestressed. Of dit nog niet genoeg is, komen er nog de zorgen bij met het kinderdagverblijf dat onze zoon en vriendin in 2008 opstartten. Dit alles maakt dat hij, door al de rompslomp en de zorgen soms niet echt rationeel meer reageert op futuliteiten en ongemakken. De relatie met onze podenco Bibel, is de laatste dagen weer erg vertroebeld. Podenco's zijn honden met een gebruiksaanwijzing en je moet soms beschikken over een serieuze hoop humor om ermee overweg te kunnen. Maar dat kan mijn ventje niet meer. Waar ik laconiek reageer en de dingen zie zoals ze zijn, reageert hij op een manier die niet meer fijn is en die eigenlijk overdreven is. Voelt Bibel Guido's frustratie? Ik denk ...

Mijn werkgever moest op cursus, dus mijn collega en ik kregen een paar dagen vrij. Een mooi moment om een op adem te komen in de ardennen. Oppas voor poes geregels, ingepakt en donderdagavond nog richting Vielsalm vertrokken. Het was uiteraard reeds donker toen we arriveerden, dus konden we niet veel meer doen dan uitpakken, nog iets eten en wat tv kijken. Tom en Bibel gingen nog even buiten wat ravotten en dan was het ook voor hen tijd om binnen te komen en het wat rustiger aan te doen. Na het dagelijkse naar bed ritueel, plassen, nachtkoekje en slapen togen we richting slaapkamer. Amper een uur in bed en Bibel begon rond te trippelen, van de living naar de keuken, naar de slaapkamer en terug. Gudo had al eens opgespeeld en hem terug naar zijn slaapplaats gestuurd, het mocht niet baten. Bibeltje bleef maar gaan. Plots hoorde ik iets, dus vlogen wij allebei het bed uit, Bibel moest weer eens plasje doen. Had hij het aangegeven en wij niet opgemerkt? Het voordeel van de...

Hoe ging ik dit oplossen? Bellen naar Guido om hem voor te bereiden? Of toch maar niet? Eerst de rommel opruimen en daarna beslissen. Uiteindelijk koos ik voor de laatste optie, het heeft geen zin om te bellen, hij is zo al opgejaagd genoeg. Proberen om de boel te fixen, neen, dat ging niet meer. De schade te groot en dus een andere oplossing. Voorlopig een foulard in dezelfde kleur erover. Ok, viel minder op. Ondertussen de bench terug bovengehaald en klaargemaakt. Dan zal hij terug in de bench moeten als ik weg ben om verdere euvels te voorkomen. Het is of slopen, of Bibel in de bench. Hij zal wel van zijn oren maken, maar liever dat dan een slagveld. De reactie van Guido was vrij kalm, maar van dezelfde strekking. De bench! Ondertussen mijn hart gelucht op het windhondenforum, zal eens terug de lectuur van de gedragtherapeut bovenhalen en dit onderwerp nog eens bekijken. Misschien is er nog een andere oplossing, zodat hij in de zomer mee met Tomme in de tuin kan als we...

Onze Tomme was en is een engeltje. Eigenlijk heeft hij nooit echt gesloopt. De enige keren dat er iets sneuvelde onder zijn tanden kan ik op één hand tellen... Een paar schoenen van mij (stonden klaar voor de vuilnisbak en zijn tandjes die op de afstandsbediening van de tv stonden). Wat hij wel deed was dingen verhuizen, op zijn manier, en na een tijdje wist ik dat als ik de sierkussens miste, deze op een rijtje in het gras lagen. Dader, Tom. Onze Bibel is een ander paar mouwen. Sinds zijn komst is er hier al één en ander gesneuveld. Podenco's zijn anders dan de doorsnee hond. Ze hebben een andere gebruiksaanwijzing en je weet het pas als je er zelf eentje in huis hebt. Superlief, dat wel, maar je moet over voldoende humor beschikken en de situaties op de juiste manier kunnen inschatten. Want anders is het voor beide partijen niet meer leefbaar en wordt de situatie onhoudbaar. Komt nog bij dat onze Bibel een hondje met een "geschiedenis" is. Hij is gevonden op ...

We hebben ons ingeschreven om smoutebollen te gaan eten. Voor het goede doel, nl. de organisatie waar onze Tom en Bibel vandaan komen. De mensen kunnen een extraatje goed gebruiken want met de crisis is het momenteel een catastrofe in de Spaanse asielen. Maar wie had gedacht dat het weer zo slecht ging zijn! Guido was er al niet graag bij, die had graag thuisgebleven. Want je moest gek zijn om je met zo'n noodweer op straat te wagen. Inderdaad hebben we onderweg een paar keer moeten slalommen langs omgewaaide bomen en struiken op de weg. Maar we zijn heelhuids op onze bestemming geraakt. Tegen de verwachting in was er een grote opkomst. Ook de opvangouders van onze Tomme waren aanwezig. Die waren heel blij om Tommeke terug te zien. We zijn direct aan de praat geraakt met andere dierenvrienden, bij een paar lekkere tassen koffie en een bord smakelijke smoutebollen was de namiddag zo voorbij... Rond een uur of 7 zijn we dan huiswaarts gereden met een uitgetelde Tom ...

Na de cursus ben ik weer terug aan het werken gegaan. Dit betekent voor Tom en Bibel een ommekeer in de dagelijkse routine. Heb bewust gekozen voor een deeltijdse job, rekening houdend met Tom en Bibeltje. Want zij moeten hun vrouwtje nu een aantal uren missen. Omdat ik heb gekozen voor onze honden en voor quality time is deeltijds voldoende. De kinderen zijn volwassen en hebben hun eigen leven, daar moet ik het niet meer voor doen. Omdat Bibeltje een slopertje is, zorg ik elke keer voor voldoende bezigheidstherapie onder de vorm van gevulde kalfshoeven, kauwbotjes en met lekkers gevulde botten. Tegenwoordig ben ik een meester in opruimen, want een podenco in huis is dit pure noodzaak. Tommeke komt nergens aan, zal nooit iets slopen, maar onze Bibel vindt de gekste dingen.

Je ras niet belangrijkHet gaat niet om je naam Je leven zo kort Dat je je aan de mens hebt opgeofferd Dit trouwe offer Van onvoorwaardelijke liefde Die in je natuur zit Een brandende vlam Totaal genegeerd Tot de laatste dag Van jouw trieste leven Dit is de tekst, vrij vertaald. Het beeld van de honden die zo slecht worden behandeld en vermoord roept bij mij heel veel verdriet en gemengde gevoelens op ! Wat voor een land is dit, zijn het nog mensen die daar leven? Voor mij zijn dit sadisten van het ergste soort. Wanneer gaan ze stoppen met het vermoorden van onschuldige wezens wier enige misdaad is te leven ? Wanneer gaan ze eindelijk respect krijgen voor levende wezens?

Sil is verdrietig We vonden Sil op een winterse dag vier jaar geleden langs de provinciale weg die door een dorp loopt in de buurt van Zamora - hij was juist op zoek naar iets te eten in een vuilnisbak. Hij was toen minder dan een jaar oud en zo dun dat je zijn ribben kon tellen. We zetten de auto aan de kant en riepen hem. Hij keek ons voorzichtig aan en leek bang te zijn dat we hem pijn zou doen. Het duurde een tijdje voordat hij zich richting ons begon te bewegen. Hij kwam een paar keer dichterbij maar trok zich dan weer vol angst terug. Tenslotte kwam hij naar ons toe - u kunt zich het geluk en genegenheid niet voorstellen dat hij ons toonde toen we hem begonnen te aaien! Dat is hoe het verhaal van Sil in het opvangcentrum begon. En dit duurt al vier jaar lang. Hij verdraagt de hitte en de kou. Hij gedraagt zich altijd als een engel en heeft nooit mot met de andere honden. Hij is een van de weinige mannelijke honden die zijn ruimte zonder problemen met andere honden zal...

Bibel mocht niet in de zetel, dat hij er alles aan heeft gedaan om zijn baasjes te vermurwen, is hierna wel duidelijk.........................

De vernieuwde rasstandaard voor de Podenco Ibicenco Karakteristieken De Podenco Ibicenco kan het beste omschreven worden als een jachthond. Hij is intelligent, wat betekent dat hij weet dat hij de mooiste hond is die God geschapen heeft. Hij jaagt op zijn best wanneer hij zowel zijn ogen als zijn neus gebruikt als ook zijn grote oren en staart met witte punt om je te laten weten in welke richting hij gaat en dat is de laatste keer dat je hem voor een lange tijd zal zien. Algeheel voorkomen De Podenco Ibicenco is van middelmatige grootte, dat betekent dat hij geen Chihuahua of Duitse Dog is, maar past op schoot, de stoel of het bed. Hij is heel snel met een makkelijk en soepel gangwerk met name wanneer hij probeert uw biefstuk te pakken. Laat u niet misleiden door zijn alerte uitdrukking, het betekent niet altijd dat hij wild ruikt. Het zal hoogstwaarschijnlijk het voedsel op uw bord zijn dat hij ruikt. Hoofd en schedel Het Podenco Ibicenco hoofd is zeer belangrijk, zonde...

Ondertussen raakt Bibeltje meer en meer ingeburgerd. De benchtraining hebben we opgegeven, omdat hij het blijkbaar nooit gewoon is geweest. Hij is goed zindelijk in huis, maar als ik meerdere uren weg ben, kan er in de garage nog wel eens een plasje liggen. 's Nachts is hij zindelijk, na een laatste plasbeurt, juist voor slapengaan, volgt het koekjesritueel en hij is dan toch proper tot de morgen. Slopen doet hij niet, wel zoals Tommeke, de pantoffels, die versleept hij en daar durven ze allebei nog wel aan knagen. Bibel is een echte koukleum, en supergevoelig aan de pootjes. De mat voor de nu op volle toeren brandende houtkachel is zijn lievelingsplaats. Daar kan hij uren liggen soezen, het kan niet dichtbij genoeg. Tommeke valt ondertussen bijna af van de warmte en zoekt koelere plaatsen op, Bibel niet. Hij is ook supersnel en heel erg alert. We moeten langs alle kanten opletten dat hij weer eens niet achter onze rug is meegelopen als we naar de garage of naar buiten gaan....