Bibeltje, slopertje van dienst
Onze Tomme was en is een engeltje. Eigenlijk heeft hij nooit echt gesloopt. De enige keren dat er iets sneuvelde onder zijn tanden kan ik op één hand tellen...
Een paar schoenen van mij (stonden klaar voor de vuilnisbak en zijn tandjes die op de afstandsbediening van de tv stonden). Wat hij wel deed was dingen verhuizen, op zijn manier, en na een tijdje wist ik dat als ik de sierkussens miste, deze op een rijtje in het gras lagen.
Dader, Tom.
Onze Bibel is een ander paar mouwen. Sinds zijn komst is er hier al één en ander gesneuveld. Podenco's zijn anders dan de doorsnee hond. Ze hebben een andere gebruiksaanwijzing en je weet het pas als je er zelf eentje in huis hebt.
Superlief, dat wel, maar je moet over voldoende humor beschikken en de situaties op de juiste manier kunnen inschatten. Want anders is het voor beide partijen niet meer leefbaar en wordt de situatie onhoudbaar. Komt nog bij dat onze Bibel een hondje met een "geschiedenis" is.
Hij is gevonden op straat, in Granada, moederziel alleen, aan zijn lot overgelaten, hij was toen een maand of 3 oud. Dit wil zeggen dat dit kleine pupje alleen heeft moeten overleven, wat in Spanje niet evident is.
Dat is een nachtmerrie van de ergste soort en Bibeltje was dan ook een wandelend skeletje. En de situatie heeft hem getekend en heeft ook voor een deel zijn karakter getekend.
Waar was de liefhebbende hand die voor een knuffel, eten en geborgenheid zorgde? Waar was de stem die hem tot de orde riep als hij iets mispeuterde?
Dit wil ook zeggen dat wij nu extra ons best moeten doen om van onze Bibel een aangename huisgenoot te maken. Al was deze keer de humor niet van de partij toen ik tot de ontdekking kwam dat hij de relaxzetel van Guido had bewerkt
wordt vervolgd......
Een paar schoenen van mij (stonden klaar voor de vuilnisbak en zijn tandjes die op de afstandsbediening van de tv stonden). Wat hij wel deed was dingen verhuizen, op zijn manier, en na een tijdje wist ik dat als ik de sierkussens miste, deze op een rijtje in het gras lagen.
Dader, Tom.
Onze Bibel is een ander paar mouwen. Sinds zijn komst is er hier al één en ander gesneuveld. Podenco's zijn anders dan de doorsnee hond. Ze hebben een andere gebruiksaanwijzing en je weet het pas als je er zelf eentje in huis hebt.
Superlief, dat wel, maar je moet over voldoende humor beschikken en de situaties op de juiste manier kunnen inschatten. Want anders is het voor beide partijen niet meer leefbaar en wordt de situatie onhoudbaar. Komt nog bij dat onze Bibel een hondje met een "geschiedenis" is.
Hij is gevonden op straat, in Granada, moederziel alleen, aan zijn lot overgelaten, hij was toen een maand of 3 oud. Dit wil zeggen dat dit kleine pupje alleen heeft moeten overleven, wat in Spanje niet evident is.
Dat is een nachtmerrie van de ergste soort en Bibeltje was dan ook een wandelend skeletje. En de situatie heeft hem getekend en heeft ook voor een deel zijn karakter getekend.
Waar was de liefhebbende hand die voor een knuffel, eten en geborgenheid zorgde? Waar was de stem die hem tot de orde riep als hij iets mispeuterde?
Dit wil ook zeggen dat wij nu extra ons best moeten doen om van onze Bibel een aangename huisgenoot te maken. Al was deze keer de humor niet van de partij toen ik tot de ontdekking kwam dat hij de relaxzetel van Guido had bewerkt
wordt vervolgd......
