Onze buitengewone Spanjaarden, leven met 6 rescue honden

Vandaag is het zover, D-Day. Met andere woorden, de verhuis van onze inboedel naar ons huis in Mazarron. Om 08.00 uur is Danny, de persoon die alles zal vervoeren, al hier. Christoff, die zal meehelpen inladen is wat later i.v.m. fileperiklelen op de E 314. De nachtmerries en de vrees dat alles niet mee zal kunnen blijkt ongegrond. Danny heeft jarenlang ervaring in dit soort zaken en met één oogopslag weet hij dat het geen probleem is om alles in de vrachtauto te laden. Al is het nipt. Rond 11;30 uur is alles klaar en na een laatste  kop koffie vertrekken ze richting Mazarron. Danny woont in Mazarron, daar hebben wij hem ontmoet en de afspraak gemaakt voor deze trip. Guido gaat mee, om te lossen en komt maandag met het vliegtuig terug. De buurvrouw heeft al gevraagd of ze boodschappen moet doen en de boel verluchten. Ben dus weer een weekend lustige weduwe.

Het definitieve vertrek komt erg dichtbij. Na de afscheidsnamiddag bij mijn zus, is het nu de beurt aan een verassingsfuif voor de verjaardag van onze Niels. Maar op het moment dat we de zaal binnenkomen, is ons vermoeden bevestigd. Het is een afscheidsfeest voor ons, georganiseerd door onze 2 jongens en partner. Fijn dat we de meesten nog eens zien voor we vertrekken. Bijna iedereen is aanwezig, de sfeer is eigenlijk opperbest! Een emotioneel moment als we een spelletje spelen en pakjes moeten openmaken. Een doos met een prachtige foto van onze kleinzoon, die er niet bij is, doet de tranen toch vloeien. Zo'n momenten doen een mens toch wat en beseffen hoeveel je gaat missen. Er wordt bijgepraat en beloftes om te komen logeren worden vlot gemaakt. Jessica heeft weer prachtig werk geleverd en fantastische taarten gebakken. Rond 3.30 hr zijn we thuis, moe en voldaan. Bedankt iedereen, tot spoedig