Onze buitengewone Spanjaarden, leven met 6 rescue honden

Toen je werd gevonden was je een angstig, getraumatiseerd en zwaar ondervoed. Je bent één van de vele verguisde en ongewenste Podencootjes, die worden behandeld als vuil. Je werd getrapt, beschoten en bovendien was je ook nog eens zwanger. Eten voor jou en je toekomstige kroost had je niet, daar moest je zien aan te komen via vuilnisbakken en de dingen die je in het bos of op de campo vond. Toen men je vond, kon je niet meer. Maar wie had gedacht dat dit verlegen getraumatiseerde meisje, zo'n prachtmeid zou worden. Dank zij de goede zorgen en de liefde, het geduld van vrijwilligers ben je echt onherkenbaar veranderd. Lieve meid, wij wensen je alle geluk van de wereld toe en duimen dat je vlug je gouden mandje mag vinden. Want dit heb je dik en dubbel verdiend.

Luna is reeds bij een opvanggezin in Nederland, ze is niet te groot en niet te klein, en heeft speciale en mooie ogen, die direct opvallen. Zij zit ook reeds enige tijd in het asiel, eigenlijk gek dat niemand voor dit speciale hondje valt Bimpy en Luna zijn mijn twee favorieten voor een eventuele adoptie. Omdat de echtgenoot zijn eisen en voorwaarden heeft gesteld zijn er een aantal van mijn favorieten die jammer genoeg uit de boot vallen als het tot een definitieve keuze moet komen. Bimpy is niet groot en omdat onze Tomme sociaal is met elke hond, reu, teef, klein of groot is er geen probleem voor dit kleine grappige puppytje.

Met onze madame op leeftijd, Sissi, heb ik de laatste weken heel wat te stellen. Eten is voor haar altijd al een heikel punt geweest en de laatste maanden betert het niet. Het verergert nog, haar gewicht gaat op en neer, haar vorm en omvang ook. Het ene moment is vel over been en schaam ik me dood, het andere is er niks aan de hand. Ze is al altijd vrij kieskeurig geweest, maar nu zit ik soms met de handen in het haar. Ik verander van voeding, doe er dikwijls wat lekkers onder, maar nooit vind ze het goed genoeg. Dan gaat ze er hooghartig aan ruiken, draait zich om en komt vervolgens terug bedelen voor iets anders. Van mijn kant is het dan meestal"grrrrrrrrr, madammeke, is het weer eens niet naar je zin?". Maar ondanks de ergernis, doe ik dan weer een andere poging om haar te doen eten. Want ergens diep in mijn hart weet ik dat ik dat koppige witte ding heel hard ga missen als ze niet meer bij ons gaat zijn

Was het omdat omdat hij geen aandacht genoeg kreeg vanmorgen, of staken de ondingen zijn ogen uit? Feit is dat onze Tomme vandaag een aanval van vernielzucht had. Weliswaar niet erg, maar voor mij en Guido toch een reden om onze wenkbrauwen te fronsen. Toen ik terugkeerde van school bleek Guido al thuis te zijn, en het eerste wat ik onder mijn neus geduwd kreeg was een kapotte pump, vol met tandafdrukken van Tom. Hij zal zijn standje zeker niet ontlopen zijn, dus moest ik er niks meer van zeggen, want hij zou toch niet weten waarom vrouwtje zo nors reageert. De pumps waren eigenlijk bedoeld voor de vuilniscontainer, al waren ze nooit gedragen. Dus waren ze tijdelijk naar de garage verhuisd. Maar omdat Tomme nog nooit iets kapot beet, vonden we het raar. Al is het absoluut geen reden om daar een drama van te maken,.............;

Af en toe moet er als eens een handje uitgestoken worden om de tuin defig te houden. In de vakantieperiode is het onderhoud mininiem en worden alleen de noodzakelijkste dingen gedaan zoals gras maaien, borders onderhouden, water geven. Vakantie is door, dus de klussen die zijn uitgesteld komen nu aan de orde. Voor ons is het intensief bezig zijn, wat toch op één of andere manier ontspannend werkt. Het doet dan deugd als vanuit je zetel van een propere onderhouden tuin kan genieten. Ondertussen laat onze Tom het niet aan zijn hondenhartje komen. Vanuit zijn favoriete plekje slaat hij de werken gade en geniet van de rust en het mooie weer...........

Tommeke's vrouwtje gaat weer terug de schoolbanken vervoegen. Hij moet nu een paar uurtjes per dag met Sissi en Moustique alleen blijven. Het is niet de eerste keer, en ze doen dat heel goed. Hij kent het ritueel van verleden jaar, vroeger opstaan, klaarmaken, ontbijten Baasje wordt als eerste uitgewuifd, eer uurtje later krijgt hij van vrouwtje een snoepje, wat betekent dat het vertrekmoment is aangebroken. Tomme kent dit zo goed dat hij zich klaar zet voor de kast waar de snoepjes staan en geduldig zijn beurt afwacht ...............