Moeilijke Sissi

Met onze madame op leeftijd, Sissi, heb ik de laatste weken heel wat te stellen. Eten is voor haar altijd al een heikel punt geweest en de laatste maanden betert het niet. Het verergert nog, haar gewicht gaat op en neer, haar vorm en omvang ook.

Het ene moment is vel over been en schaam ik me dood, het andere is er niks aan de hand.

Ze is al altijd vrij kieskeurig geweest, maar nu zit ik soms met de handen in het haar.

Ik verander van voeding, doe er dikwijls wat lekkers onder, maar nooit vind ze het goed genoeg.

Dan gaat ze er hooghartig aan ruiken, draait zich om en komt vervolgens terug bedelen voor iets anders.

Van mijn kant is het dan meestal"grrrrrrrrr, madammeke, is het weer eens niet naar je zin?".

Maar ondanks de ergernis, doe ik dan weer een andere poging om haar te doen eten.

Want ergens diep in mijn hart weet ik dat ik dat koppige witte ding heel hard ga missen als ze niet meer bij ons gaat zijn