Onze buitengewone Spanjaarden, leven met 6 rescue honden

Gisteren weer een zeer drukke dag............ Blijkbaar is er op het moment geen plaats voor een persoonlijk leven, we worden geleefd. Gisteren zijn ze in het asiel begonnen aan de kennelbouw. Dus Guido na het voederen weer in de weer om alles te regelen. Tussenin nog naar een evenement op Country Club, waar de vrijwilligers een soort rommelmarktje hadden opgezet ten voordele van de asielhondjes. Paar bekende en minde bekende gezichten, één en ander gekocht, wat gedronken en gezellig wat gekeuveld met andere vriwilligers. Daarna terug richting asiel, om 2 honden op te halen voor sterilisatie. Omdat het weer begon om te slaan en er blijkbaar onweer op komst was, zijn we dan maar onmiddellijk met de voederronde begonnen. Gelukkig bleef het 'steken' aan de bergen en zijn er enkel een paar druppels gevallen. Vervolgens op naar de dierenarts, om dan terug richting Mazarron te rijden om op zoek te gaan naar dezelfde tegels voor de keuken in de nieuwe finca. Maar dat ...

Dit wordt geen prettig bericht. Want blijkbaar is alles weer eens in het honderd gelopen bij het voederen. Sue's man, die meegekomen was, heeft de herders per ongeluk laten ontsnappen. Een pupje dat aan het spelen was en ergens afsprong, raakte gewond en heeft waarschijnlijk een breuk. Telefoon van één van de bestuursleden, dat één van de fosters moest gaan dogsitten en ze pups die ze momenteel opvangt niet langer kon bijhouden. Asiel? Neen, geen sprake van, aangezien er een moedertje is met een zeer jonge pup. De opvangertjes :moeten hun eerste inentingen nog krijgen (quarantaine), dus te gevaarlijk voor parvo of distemper........ Diegenen die achter afspanningsdraad moesten, hebben dit blijkbaar niet gedaan en schuiven de job nog maar eens door naar Guido. Dus dat betekent vandaag nog later thuis en meer om handen. Waarom hebben wij een bestuur, als alles op 2 of 3 personen draait? Moeten wij meer dan 10 bestuursleden hebben? Zijn die nodig? Neen dus.........aan...

Vandaag beginnen we weer met volle moed aan een nieuwe week. Guido gaat vanmorgen op voor de verzorging samen met Sue. Ondertussen komen ze ook het materiaal leveren voor de nieuwe kennels. Zelf blijf ik vanmorgen hier, om nog wat te rommelen en te zien wat ik zoal kan klaarzetten voor later deze week weer weg te brengen. Bij het 'ontbijt' is er het probleem van de afspanning en het gelijktrekken van het terrein besproken in onze nieuwe woning. 8000m² een heel stuk om te doen, maar de honden moeten kunnen rennen en spelen, en zelf wil ik ook wel een plaatsje om bloemen en bomen te zetten. Later naar de Bootsale, die onze vrijwilligers hebben georganiseerd ten voordele van het asiel. Ben eens benieuwd wie er nog gaat zijn................. Vervolgens om cement en gaan ook om andere tegels voor de keuken die is opgebroken. Ondertussen 2 van de honden daar de dierenarts op B, om ze binnen te brengen voor sterilisatie 's Avonds met 2 terug voor een ronde voede...

foto eigendom Buen Gusto Omdat een mens niet kan blijven doorgaan zonder er onderdoor te gaan hebben we onszelf  verwend met een paar uur ontspanning... Maar vooraf  de dagelijkse routine van en naar het asiel om te honden te verzorgen en te voederen. Gelukkig waren de vrijwilligers van de partij, wat het toch meer easy going maakte. Hier ondertussen nog wat inboedel klaar gezet om maandag mee te nemen  en wat quality time voor onze eigen hondjes. Daarna op naar Finca Buen Gusto voor een heerlijke paasmenu. Zoals gewoonlijk was het weer voor duimen en vingers af te likken. Nog een tijdje blijven 'hangen' samen met een ander Belgisch koppel en Eric en Claudia,  die deze finca runnen. Het heeft deugd gedaan, eens even weg te kunnen en het gezever en de drukte van elke dag te vergeten. Dank je mensen, voor de paar heerlijke uren, we kunnen er weer invliegen

Het regent pupjes. Regelmatig krijgen we oproepen van mensen die pupjes hebben gevonden op straat, in de campo, in de vuilniscontainers, tuinen enz... Omdat het flodderkoppel in het asiel zijn werk niet deed hebben we de 3 die het laatst zijn binnengebracht mee naar huis genomen. De kleine ukjes zijn met zijn allen in één van puppykennels gedumpt, maar daar bleef het dan ook bij. Nu zijn ze bij ons in opvang. 2 teefjes en een reutje. Eén van onze dierenartsen heeft geholpen met de namen. Spaanse namen, Paco, Guapa en Pepa. Ze doen het erg goed, al zijn de oudere honden zoals Tom en Pepé er niet erg mee opgezet. Ook onze Bibels vind al dat jonge geweld maar niks. Dus heeft tante Sade ze maar weer eens onder haar vleugels genomen. En ze doet dat weer met veel verve. Niks is haar teveel, altijd in voor een spelletje en daarnaast ook een beetje hondenopvoeding. Paco is een echt macho mannetje, hij is lekker stoer. Guapa is haantje de voorste en Pepa is de zachtste en de l...

Ondertussen zijn we alweer een paar maand verder en er is weer heel wat gebeurd. Milo is vertrokken naar een lieve familie in Belgïe. We zijn verhuisd van Camposol naar een finca in Alhama de Murcia , Casa Mia genaamd. Prachtige ligging, tussen de sinaasappelplantages. Maar hoe goed ik me er voelde, Guido had niet dezelfde klik. Toen ook het ene na het andere probleem opdook en de eigenaar dwars ging liggen, besloten we om deze woning niet langer te huren en op zoek te gaan naar iets waar we ons goed zouden voelen. Ook de asiel saga loopt ondertussen verder, het lijkt wel of er geen einde komt aan de problemen en de onderlinge ruzies. Guido, ondertussen voorzitter, torst een zware last op zijn schouders. Wie had ooit gedacht dat mijn levenspartner zo hard zou vechten voor de verschoppelingetjes van de Mazzaron regio. Tijd om eens de regio te verkennen is er amper, maar dat hebben we enkel en alleen aan onszelf te danken.

Deze mooie greyhound dwaalde al maanden rond op de campo. Mensen zagen hem komen en gaan,in en rond de campo en de urbanisatie, maar hij liet zich niet benaderen. Maar op een gegeven moment bleek hij toch in de buurt te blijven en verschillende mensen die zich zijn lot aantrokken, probeerden hem te vangen. Er werd een voedingsstation opgesteld in de buurt en een lieve dame lukte het uiteindelijk hem te vangen in haar tuin. Ze had het eten en drinken elke dag een beetje verplaatst, tot hij op de duur in haar tuin kwam eten. We brachten hem naar de dierenarts voor een onderzoek en verzorging, want hij bleek een lelijke wond aan zijn achterpoot te hebben. Maar tijdens een tweede dierenarts bezoek, lukte het hem om op de parking te ontsnappen. Paniek en schudgegvoelens van de betrokkenen en een 3 daagse zoektocht was het gevolg. Op maandag kwam het verlossende telefoontje dat hij weer was gevangen. Onmiddellijk stond mijn besluit vast, Pepé zou naar ons komen. Deze zwaar get...

Milo is de greyhound pup die een aantal maanden geleden bij ons in opvang kwam. Ons eerste opvangertje. En wat voor ééntje! Hij heeft een eigen willetje en is op het moment in zijn peutertijd. We hebben meer dan onze handen vol aan hem. Maar we hebben hulp, Sade en Bibels zijn de speelmaatjes, Tom is degene die hem respect bijbrengt als hij weer eens het varken uithangt. Energie genoeg en die moet hij regelmatig kwijt. Hij heeft hier intussen een hele fanclub en een wandeling met hem is nooit saai. Als hij na een tijdje uitgeteld op de zetel ligt slaken we wel eens een zucht van opluchting. Want een beetje rust op tijd en stond hebben we hier soms wel vandoen.