Onze buitengewone Spanjaarden, leven met 6 rescue honden

Alles gaat goed met de mama in spe. Na weer een controlebezoek aan de gyneco weten we ondertussen ook dat het om een jongetje gaat. Al is de gezondheid van moeder en kind hier prioritair, het is toch wel leuk om weten. En handig, zeker als je in de winkel van die leuke babyspullen ziet en je niet hoeft te twijfelen. Ook weten ze hoe ze hun zoontje gaan noemen, wat de nieuwsgierigheid bij de toekomstige grootouders alleen maar aanzwengelt. Soms kan wachten lang duren.....................

Blijkbaar hebben ineens een paar fanatiekelingen de weg naar deze blog gevonden. Wat ze anders de moeite waard niet vonden, is nu ineens reuze interessant. De tamtam doet overuren. Ze vinden het plotseling nodig om eens lekker te schelden of te dreigen. Wat natuurlijk veel zegt over de personen in kwestie. Zoals gewoonlijk zijn het weer de fanatiekelingen en diegenen die netjes in het gareel lopen van de org. die reageren. Daar heeft gezond verstand niets meer mee te zien, want de oogkleppen en de emoties doen hun werk. De would be gedragstherapeute? die geen mond opendeed, voelt zich nu geroepen om eens haar mening te komen geven, idem dito voor de rest van haar collega vriendinnetjes. Anders is deze blog voor hun niet interessant genoeg dus moeten ze nu ook hun gal niet komen spuien. De folders en de andere rommel zijn de vuilnishoop op, we laten de boel voor wat het is. Wij hebben onze twee spaanse honden en van waar ze komen is niet belangrijk. Maar eigenlijk maakt het ons n...

Onlangs ben ik begonnen met vrijwilligerswerk. Na lang twijfelen en omdat een vriendin zich ook heeft aangeboden, heb ik de stap gezet. Reden, respect voor wat leeft, onbegrip omdat de mensheid zo slecht en onwetend kan zijn, idealisme. Een doel om toch nog proberen iets aan al dat leed te veranderen, wie zal het zeggen. Eén ding staat vast, ik haat onrecht, in elk opzicht, zeker tegen weerloze en onmondige slachtoffers. Of deze wereld er beter van wordt? Zal niet, maar ik voel me er beter bij en alle beetjes helpen nietwaar... Eén van de hoofdredenen is ook de adoptie van onze beide spaanse hondjes, ook weerloze slachtoffertjes een land waar sadisme en mishandeling hoogtij viert. Omdat we er niet zomaar ingesmeten worden krijgen we vooraf toch eerst een stoomcursus vluchtbegeleiding en huisbezoeken. Ondertussen is de vriendin al in het diepe gesmeten en mocht ze zelfstandig haar eerste huisbezoek afleggen. Zelf ben ik al een tijdje bezig met adverteren, wat op zich erg leu...

Bibel is weer dikke deugniet. Zijn apestreken steken weer de kop op. Blijkbaar is het sterker dan hijzelf. We hebben de laatste tijd een nieuwe logé in onze tuin. Een mol heeft onze tuin tot ontginningsgebied gekozen. Tommeke kan het allemaak niks schelen, Bibel daarentegen heeft er duidelijk een andere mening over. Voor hem is de jacht geopend, ongeacht of het nu op het grasveld op tussen de bloemenperken is..daar is voor hem geen verschil. Baasje is niet te spreken over zijn graafwoede en zint op maatregelen. Want elke keer weer herbeginnen zonder blijvend resultaat, kan niet. Dus is er beslist van de perken aan te passen zodat Bibeltje ergens anders moet graven. Tuin en plaats genoeg.