Bibeltje kalmer

De laatste weken is er enige verandering merkbaar in het gedrag van onze Bibel.






Hij wordt kalmer en aanhankelijker. Hij komt meer vragen om een knuffel en probeert toch minder frequent dingen van het aanrecht te stelen. We kunnen al eens iets achter laten, wel of niet met opzet, zonder dat hij er mee lopen is.






Hij heeft een voorliefde voor de schoenen en pantoffels van Guido. Ergens wel grappig, want al staan de mijne er naast, altijd zijn het die van mijn echtgenoot die eraan moeten geloven.






Intussen heeft mijn wederhelft al geleerd (met schade en schande) van zijn schoenen in veiligheid te brengen. Het behoort tot de vaste rituelen van alles op een vaste plaats te zetten, onbereikbaar voor ons bijtgrage pubertje.






Ook tijdens onze ardennenritten of ritjes met de auto is hij merkbaar rustiger geworden. Hij springt minder op en zit heel wijs tussen ons in te kijken naar wat er voor hem gebeurt. Of hij slaapt. Veel aspecten van zijn gedrag worden beïnvloed door zijn vriendje Tommeke. Tommeke is een droomhondje en van een heel andere natuur dan onze podenco Bibel.






Je kan geen appelen met bananen vergelijken en dat is hier zeker niet de bedoeling. Maar stiekem ben ik toch blij dat het beetje bij beetje in de goede richting gaat