Asiel en vrijwilligerswerk

We zijn al een tijdje vrijwilligers in het plaatselijke asiel hier.
Wat begon als een paar dagen in week, is nu een bijna fulltime bezigheid.

We zetelen ondertussen in het bestuur, en doen ook de permanentie voor het oppikken van zwerfdieren en het af en aan rijden voor honden die naar de dierenarts moeten voor injecties of sterilisatie/castratie.

We zijn weeral de enige Belgen in een groep Engelsen, wat dikwijls tot spanningen leidt.

Blijkbaar zijn er zoals altijd toch weer misverstanden en cultuurverschillen.
Ook de (te) grote ego's van sommigen spelen hierin een rol.

Wijzelf zetten ons in voor de honden die echt een beter bestaan verdienen en voor ons op de eerste plaats komen.
Maar deze mening wordt niet door iedereen gedeeld.

De finca aan het asiel is een mesthoop, overgenomen door een rattenleger.
Het aangestelde koppel is waardeloos, blijkbaar gaat het hen alleen maar om het geld.

In en om het huis slingert vuiligheid rond, hygïene is ver te zoeken.
Het resultaat is zieke dieren, ook pups worden niet of nauwelijks gesocialiseerd.

De weinige vrijwilligers doen hun best, maar het elke keer weer vechten tegen de bierkaai.

De doorzetters doen het voor de honden en willen dit onverantwoordelijke koppel eruit.
Momenteel zijn er 2 kampen, voor en tegen.
We wachten nu met spanning de volgende vergadering en hopen dat er snel een einde mag komen aan zoveel ellende en frustratie.