Bibel, de aankomst
11 december, D-day. Naarmate het uur vorderde, steeg ook de spanning. Guido moest in de namiddag nog even langs de creche, maar was vrij laat terug. Effe paniek, want met de files op de Brusselse ring zouden we zeker te laat arriveren.
Bench en kussens ingladen, waterbakje, fles, hals- en leiband in een rugzak en op weg.
Al bij al viel de rit nog goed mee, al hebben we de parking wel effe langs verschillende kanten gezien. Op een gegeven moment reed hij zelfs tussen de kunststof palen door met enkele schrammen tot gevolg. We parkeerden zoals voorzien op de busparking en samen met onze Tomme gingen we de aankomsthal binnen. De mensen van SHIN waren al op post om ons op te vangen.
De vlucht landde op tijd, we konden goed alles volgen, tja en wachten kan lang duren. Ondertussen had onze Tomme veel bekijks en mensen die spontaan kwamen zeggen wat een mooi hondje hij was
Het wachten werd uiteindelijk beloond, de eerste kooien rolden binnen. Bibel (Dillon) bevond zich met zijn opvangzusje Trixie, in de laatste.
Guido's reactie, was zoiets in de aard van, "wat is ie groot" en toen de kooien op de parking werden opengedaan: "Daar gaan we nog veel plezier aan beleven "
een profetische uitspraak zoals later zou blijken.
Het plassen en inladen ging vlot, en tijdens de rit heeft hij geslapen. Thuis ging het vrij vlotjes, hij ging een uur na thuiskomst al door de hondendeur. Blijkbaar leert hij snel, al zal hij nog wel last gehad hebben van de jetlag en het slaapmiddel. Slapen in de gesloten bench ging de eerste avond zonder opspelen. Maar al gauw bleek dat we te vroeg hadden gejuichd................
Bench en kussens ingladen, waterbakje, fles, hals- en leiband in een rugzak en op weg.
Al bij al viel de rit nog goed mee, al hebben we de parking wel effe langs verschillende kanten gezien. Op een gegeven moment reed hij zelfs tussen de kunststof palen door met enkele schrammen tot gevolg. We parkeerden zoals voorzien op de busparking en samen met onze Tomme gingen we de aankomsthal binnen. De mensen van SHIN waren al op post om ons op te vangen.
De vlucht landde op tijd, we konden goed alles volgen, tja en wachten kan lang duren. Ondertussen had onze Tomme veel bekijks en mensen die spontaan kwamen zeggen wat een mooi hondje hij was
Guido's reactie, was zoiets in de aard van, "wat is ie groot" en toen de kooien op de parking werden opengedaan: "Daar gaan we nog veel plezier aan beleven "
een profetische uitspraak zoals later zou blijken.
Het plassen en inladen ging vlot, en tijdens de rit heeft hij geslapen. Thuis ging het vrij vlotjes, hij ging een uur na thuiskomst al door de hondendeur. Blijkbaar leert hij snel, al zal hij nog wel last gehad hebben van de jetlag en het slaapmiddel. Slapen in de gesloten bench ging de eerste avond zonder opspelen. Maar al gauw bleek dat we te vroeg hadden gejuichd................
Reacties