Loki, een getormenteerde ziel
Loki, onze jonge podenco is binnengebracht door onze rescue officer, Sue, maar het heeft haar veel zweet en moeite gekost om hem te kunnen vangen.
Waarschijnlijk gedumpt door een jager, wegens goed genoeg, kwam hij terecht in de tuin van een vrouw op de urbanisatie.
Zij heeft hem op haar beurt binnengelokt, omdat hij op straat zwierf en het gevaar om in de perrera terecht te komen te groot was.
Hij bleek goed te gedijen in de tuin, maar ze kom hem niet benaderen, hij had total geen vertrouwen in mensen.
Sue heeft uiteindelijk aan Maria, onze DA, een kalmeringsmiddel moeten vragen om hem te kunnen pakken.
Nadien is hij hier in het asiel binnengekomen en al gauw bleek dat dit nog jonge ventje een torenhoog trauma heeft.
Blijkbaar is hij, zoals jagers hier zoveel doen, gehouden in het donker met een hoop andere honden en is er nooit menselijk contact geweest.
Afgezien van wat gesnauw en een mep of een stamp hier en daar, is zijn jonge leven tot nu toe niet over rozen gegaan.
Na de Check up en de nodige inentingen, blijkt hij amper een jaar oud te zijn.
Maar ondertussen kunnen we hem nog alleen maar benaderen met de grootste voorzichtigheid. Maar het vluchtgedrag en het wantrouwen is zo groot.
Wandelen kunnen we hem niet, hij loopt weg bij iedere onverwachte en bruuske beweging.
Eten doet hij buiten zijn slaaphok, de angst om ingesloten te worden is zo groot, dat wij hem erbuiten voederen.
Omdat ik goed weet dat hij zo geen kans maakt op een beter leven, heb ik de hulp ingeroepen van een bevriende organisatie in België, die een opvanggezin hebben voor hem en die ervaring hebben met trauma honden.
Dus mag hij volgende week hier weg, maar het gaat niet makkelijk zijn om hem te vangen.
Hij moet special medicatie krijgen om te relaxen en dan moeten ze nog een aantal veiligheidsmaatregelen worden genomen om te voorkomen dat hij ontsnapt of een gat bijt in de flightcase.
Niet simpel, maar dit zorgenkindje verdient echt een kans op een beter leven en de grootste belonging voor ons zal zijn als het nieuws komt dat hij een nieuwe thuis krijgt...
Waarschijnlijk gedumpt door een jager, wegens goed genoeg, kwam hij terecht in de tuin van een vrouw op de urbanisatie.
Zij heeft hem op haar beurt binnengelokt, omdat hij op straat zwierf en het gevaar om in de perrera terecht te komen te groot was.
Hij bleek goed te gedijen in de tuin, maar ze kom hem niet benaderen, hij had total geen vertrouwen in mensen.
Sue heeft uiteindelijk aan Maria, onze DA, een kalmeringsmiddel moeten vragen om hem te kunnen pakken.
Nadien is hij hier in het asiel binnengekomen en al gauw bleek dat dit nog jonge ventje een torenhoog trauma heeft.
Afgezien van wat gesnauw en een mep of een stamp hier en daar, is zijn jonge leven tot nu toe niet over rozen gegaan.
Na de Check up en de nodige inentingen, blijkt hij amper een jaar oud te zijn.
Maar ondertussen kunnen we hem nog alleen maar benaderen met de grootste voorzichtigheid. Maar het vluchtgedrag en het wantrouwen is zo groot.
Wandelen kunnen we hem niet, hij loopt weg bij iedere onverwachte en bruuske beweging.
Eten doet hij buiten zijn slaaphok, de angst om ingesloten te worden is zo groot, dat wij hem erbuiten voederen.
Omdat ik goed weet dat hij zo geen kans maakt op een beter leven, heb ik de hulp ingeroepen van een bevriende organisatie in België, die een opvanggezin hebben voor hem en die ervaring hebben met trauma honden.
Dus mag hij volgende week hier weg, maar het gaat niet makkelijk zijn om hem te vangen.
Hij moet special medicatie krijgen om te relaxen en dan moeten ze nog een aantal veiligheidsmaatregelen worden genomen om te voorkomen dat hij ontsnapt of een gat bijt in de flightcase.
Niet simpel, maar dit zorgenkindje verdient echt een kans op een beter leven en de grootste belonging voor ons zal zijn als het nieuws komt dat hij een nieuwe thuis krijgt...
Reacties