Loki, op weg naar een betere toekomst
Loki moest gisteren worden klaargestoomd voor vertrek naar zijn opvanggezin in Belgie.
Ann van S2S heeft ons die hulp aangeboden en daar zijn we zeer dankbaar voor, omdat we weten dat het hier niet gaat lukken.
Dus na overleg met onze dierenartsen, is de verdoving klaargemaakt die we moeten geven, maar eerst moet hij worden gevangen.
Plan is, van hem een nacht in een aparte ruimte te houden, zodat we makkelijker aan hem kunnen voor de verdoving toe te dienen.
Ook omdat het vetrek en de trip naar Alicante luchthaven erg vroeg is. Hier is het dan erg donker en de stress en de herrie kan je dan wel missen.
Jane en Paul zijn opgekomen voor ons te helpen hem te vangen.
Geen sinecure, dat wisten we van eerdere pogingen, onder ander voor het plaatsen van de chip.
Het werd een verschrikkelijk avond, met veel stress, zeker voor het kleine manneke dat al zo'n slecht leven achter de rug heeft.
We zijn een paar uren zoet geweest, het was intussen al donker, dus geen ideale omstandigheden.
We hebben hem moeten moe maken, en na 2,5 uur lukte het Guido uiteindelijk om Loki te vangen met de special vanglijn.
Eens buiten de kennel glipte hij tussen zijn benen door, waardoor ze beiden op de grond terechtkwamen, maar Guido loste de lijn niet.
Eens aan de plaats gekomen, waar hij zou moeten overnachten ontglipte hij weer, maar kwam in het zwembad terecht.
Weer opgevangen en weer zwembad in, toen was het blijkbaar genoeg, ook voor Loki.
Voorzichtig in een handdoek en hem in de slaapruimte gebracht, waar we hem verder kalmeerden en probeerden om hem een halsband om te doen.
Omdat hij beet, van angst, besloten we van de muilband eerst te gebruiken, maar dit duurde niet lang of hij had hem af.
We gaven Loki te drinken, kalmeerden hem, en zodra hij enigszins weer een beetje bekomen was, hebben we de bench gesloten, licht uitgedaan en de deur gesloten.
De slaapplaats is een rustige kamer, waar hij ongestoord kon bekomen en ook omdat we hem onder controle konden houden moest er iets gebeuren.
Hij, en ook wij, hadden een korte, maar rustige nacht.
Slapen doe je niet echt, je blijft waaks en alert op wat er kan misgaan.
Heel vroeg s'morgens uit de veren, kooi en accesoires waren al voorbereid, samen met de toe te dienen verdoving van de dierenarts.
Met een getraumatiseerde hond loopt het nooit zoals verwacht, en we deden er vrij lang over om hem de verdoving te kunnen toedienen en het tuigje om te doen.
Maar na 1 uur lukte het ons en vertrok Guido richting Alicante waar Marie-José al was aangekomen met de galgo's die naar België moesten.
De douanecheck verliep vlot, zowel voor Loki als voor de andere honden.
Guido vertelde dat Loki de eerste momenten wat blafte in de wagen maar na een poosje rustig werd en sliep.
Heel gespannen wachtten we af op verder nieuws over zijn aankomst en duimden dat alles vlot en goed mocht verlopen.
Liet een berichtje aan Ann, van S2S, en vroeg of ze kon laten weten of Loki goed en veilig was aangekomen.
De opluchting was dan ook groot, er viel een pak van ons hart, toe het verlossende bericht kwam dat hij bij Jenny thuis was aangekomen en alles goed verliep.
Ondertussen zijn de eerste foto's binnen van een Loki, die er al heel wat beter uitziet, hij heeft goed geslapen, kennis gemaakt met Jenny's honden, en is op verkenning in huis gegaan.
Hij lijkt al veel meer ontspannen, en de houding is vrijer, dit het bewijs dat we de juiste beslissing hebben genomen.
We volgen Loki op de voet en hopen dat hij een goede thuis gaat vinden, want dat verdient dit manneke.
We houden van je kleine Loki, daarom deze beslissing, het was voor jou het beste, hopelijk vergeet je gauw je verleden en kan je aan een nieuw leven beginnen
Ann van S2S heeft ons die hulp aangeboden en daar zijn we zeer dankbaar voor, omdat we weten dat het hier niet gaat lukken.
Dus na overleg met onze dierenartsen, is de verdoving klaargemaakt die we moeten geven, maar eerst moet hij worden gevangen.
Plan is, van hem een nacht in een aparte ruimte te houden, zodat we makkelijker aan hem kunnen voor de verdoving toe te dienen.
Ook omdat het vetrek en de trip naar Alicante luchthaven erg vroeg is. Hier is het dan erg donker en de stress en de herrie kan je dan wel missen.
Jane en Paul zijn opgekomen voor ons te helpen hem te vangen.
Geen sinecure, dat wisten we van eerdere pogingen, onder ander voor het plaatsen van de chip.
Het werd een verschrikkelijk avond, met veel stress, zeker voor het kleine manneke dat al zo'n slecht leven achter de rug heeft.
We zijn een paar uren zoet geweest, het was intussen al donker, dus geen ideale omstandigheden.
We hebben hem moeten moe maken, en na 2,5 uur lukte het Guido uiteindelijk om Loki te vangen met de special vanglijn.
Eens buiten de kennel glipte hij tussen zijn benen door, waardoor ze beiden op de grond terechtkwamen, maar Guido loste de lijn niet.
Eens aan de plaats gekomen, waar hij zou moeten overnachten ontglipte hij weer, maar kwam in het zwembad terecht.
Weer opgevangen en weer zwembad in, toen was het blijkbaar genoeg, ook voor Loki.
Voorzichtig in een handdoek en hem in de slaapruimte gebracht, waar we hem verder kalmeerden en probeerden om hem een halsband om te doen.
Omdat hij beet, van angst, besloten we van de muilband eerst te gebruiken, maar dit duurde niet lang of hij had hem af.
We gaven Loki te drinken, kalmeerden hem, en zodra hij enigszins weer een beetje bekomen was, hebben we de bench gesloten, licht uitgedaan en de deur gesloten.
De slaapplaats is een rustige kamer, waar hij ongestoord kon bekomen en ook omdat we hem onder controle konden houden moest er iets gebeuren.
Hij, en ook wij, hadden een korte, maar rustige nacht.
Slapen doe je niet echt, je blijft waaks en alert op wat er kan misgaan.
Heel vroeg s'morgens uit de veren, kooi en accesoires waren al voorbereid, samen met de toe te dienen verdoving van de dierenarts.
Met een getraumatiseerde hond loopt het nooit zoals verwacht, en we deden er vrij lang over om hem de verdoving te kunnen toedienen en het tuigje om te doen.
Maar na 1 uur lukte het ons en vertrok Guido richting Alicante waar Marie-José al was aangekomen met de galgo's die naar België moesten.
De douanecheck verliep vlot, zowel voor Loki als voor de andere honden.
Guido vertelde dat Loki de eerste momenten wat blafte in de wagen maar na een poosje rustig werd en sliep.
Heel gespannen wachtten we af op verder nieuws over zijn aankomst en duimden dat alles vlot en goed mocht verlopen.
Liet een berichtje aan Ann, van S2S, en vroeg of ze kon laten weten of Loki goed en veilig was aangekomen.
De opluchting was dan ook groot, er viel een pak van ons hart, toe het verlossende bericht kwam dat hij bij Jenny thuis was aangekomen en alles goed verliep.
Ondertussen zijn de eerste foto's binnen van een Loki, die er al heel wat beter uitziet, hij heeft goed geslapen, kennis gemaakt met Jenny's honden, en is op verkenning in huis gegaan.
Hij lijkt al veel meer ontspannen, en de houding is vrijer, dit het bewijs dat we de juiste beslissing hebben genomen.
We volgen Loki op de voet en hopen dat hij een goede thuis gaat vinden, want dat verdient dit manneke.
We houden van je kleine Loki, daarom deze beslissing, het was voor jou het beste, hopelijk vergeet je gauw je verleden en kan je aan een nieuw leven beginnen
Reacties